CİMRİLER CENNETE GİREMEZ - kainatingunesi.com Cimriler Cennete Giremez

Cimriler Cennete Giremez: Cimrilik Allahü tealanın kuluna ihsan ettiği malı, ilmi ve bütün iyi şeyleri, dinin ve mürevvetin yani insanlığın vermeyi emr ettiği yerlere vermemek, yahut vermesi kendisine zor gelmek demektir.

Zira Şakiki Belhi hazretleri, Allahü tealanın verdiği nimetlerden mahlukuna faydalı olanları vermekten kaçınan cimridir buyurmuştur. Dinin vermeyi emr ettiğini vermeyenler daha çok cimridir. Zekatı vermeyen, çoluk çocuğunun nafakasını, geçimini temin etmeyenler veya bunları yük sayarak yapanlar böyledir. Bunlar tabiatlarında cimridirler. Zoraki cömert olmaya çalışırlar veya mallarının döküntüsünü yahut istemeyerek orta derecede vermek isterler. Yiyeceği çok olduğu halde aç komşusuna vermemek, önünde yemek varken, uzaktan bir fakirin geldiğini görüp yemeği saklamak, mürevvete yani insanlığa aykırı olup cimriliktir.

Yusuf Sinanüddin Hazretleri buyurdu ki, cimrilik sadece malı tutmak, onu hayır yerlere sarfetmemek değildir. İbadetlerini yapmayan kimse, nefsine cimrilik ettiği gibi, Resulullah efendimizin “sallallahü aleyhi ve sellem” ismi şeriflerini duyduğu halde selatü selam okumayan, müslüman kardeşine rastlayıp selam vermeyen kimse de cimrilik etmiş olur.

Ebu Hafz Haddad hazretlerine, cimri kime derler diye sual edilince, ihtiyaç halinde başkasını düşünmeyeni diye cevap vermişlerdir. İnsanların nefsini bahildir, cimridir, tamahkardır. Allahü tealanın emirlerini yapmakta inatçıdır. Cimriliğin altında mal sevgisi, uzun emel ve çoluk çocuk sevgisi yatmaktadır. Alimlerden bazıları cimriyi, ipek böceğine benzetmişlerdir. Bu böcek gayet kısa olan hayatında nefsini korumak için bütün çabasını harcayarak bir koza yapar. Sonunda yaptığı koza içinde ölür de, o kozadan başkaları faydalanır.

İLMİ SAKLAMAK

Bir kimse bir iş için bize muhtaç olduğunda, kıskançlık edip o şeyi, ona öğretmez veya muhtaç olduğu şeyi vermezsek cimrilik etmiş oluruz. Cimrilerin en kötüsü müslümüna emri maruf ve nehyi münker yapmayan, onlara dinlerini öğretmeyen veya yanlış öğretenlerdir.

Peygamber efendimiz, “Bahil, cimri olanlar, her ne kadar zahid olsalar da Cennete giremezler” buyurmuştur. Peygamber efendimiz bir başka hadisi şeriflerinde de, “Cimrilikten sakınınız. Çünkü cimrilik, sizden öncekilerin helakına sebep oldu buyurmuşlardır.

İmamı Gazali hazretleri buyuruyor ki, “Günahların büyüğü üç tanedir. Bunlar bahilliktir, haset etmektir ve riyadır”. Zeynel Abidin Hazretleri, oğlu Muhammed Bakır hazretlerine hitaben buyurdu ki, “Ey oğlum! Şu kimselerle arkadaşlık etme! Zira fasık kimse seni bir lokma ekmek için terk eder. Cimri ile arkadaşlık etme. Cimri senin çok muhtaç olduğun şeylerini elinden almak ister. Yalancı ile arkadaşlık etme. Yalancı da fasık bir kadına benzer. Senin yakınlarını senden uzaklaştırmak ve senden uzak kimseleri sana yaklaştırmak ister. Bir de sıla-i rahmi terk edenlerle arkadaşlık yapma. Zira onlar Kuranı kerimin üç ayeti ile lanetlenmişlerdir.”

CİMRİNİN YÜZÜNE BAKMAK KALBİ KARARTIR

Bişri Hafi hazretleri, cimrinin yüzüne bakmak, insanın kalbini karartır, buyurmuştur.

Bekir bin Abdullah Müzeni hazretleri de, bir kimsenin cimrilik huyu ile öfke duygusu körelmedikçe mütteki sınıfına geçemez buyurmaktadır.

Hatemi Esam hazretleri, cimri birinin hastalandığı zaman sadaka dağıttığını görünce, “Allahım, bu kulunun hastalığını devam ettir. Çünkü bunun böyle sadaka dağıtması kendi günahları için keffaret, fakirler için de daha faydalı olmaktadır” diye dua etmişlerdir.

Netice olarak kul emanetçidir. Emanetçi, kendine emanet edileni sahiplenemez. Bu benimdir diyemez. Kendisine verilen mal, ilm, güzel huy ve iyilikler nereye verilecekse oraya vermekle mükelleftir. Çünkü insana verilen herşeyin ahırette hesabı vardır. Herkese, bunu niçin yaptın, niçin söyledin, niçin verdin diye hesap sorulacaktır. Onun için cimrilik de diğer kötü huylar gibi dinimizce men edilmiştir. Hatta Cennete giremez buyurularak, bunun çirkinliği, kötülüğü bildirilmiştir. Elbetteki cimri de bedelini ödeyince, cezasını çekince, eğer imanlı olarak vefat etmişse, sonunda Cennete girecektir. Hayatta iken vermeye alışmalıdır. Zira bir gün en kıymetli şeyimizi, yani canımızı, ruhumuzu vereyeceğiz.

Mustafa Toköz – TGRT FM – 15.08.2015