EBÜ'L-LEYS AHMED BİN ÖMER - kainatingunesi.com

EBÜ’L-LEYS AHMED BİN ÖMER

Hanefî fıkıh âlimi. İsmi, Ahmed bin Ömer bin Muhammed bin Ahmed bin ismail bin Ali bin Lokman bin Şeyh-ül-İslâm Ebû Hafş en-Nesefî olup, “Mecd” ismiyle tanınırdı. 507 (m. 1113) de doğan Ahmed bin Ömer, Semerkandlıdır. Dedesinden, babasından ve daha pekçok âlimden fıkıh ve hadîs-i şerîf öğrendi, ilim öğrenmeye karşı, babası gibi çok gayretli idi. 552 (m. 1157) de vefât etti.

Ebû Sa’d onun hakkında şöyle anlattı: “Ahmed bin Ömer, imamlar ve muhaddislerin evlâdındandır. Fakîh, fâdıl, vâ’iz, kemâl sahibi bir zât idi. Birbirimizi ziyaret ederdik. 551 (m. 1156) yılında Buhârâ’ya, oradan da hacca gitmek niyetiyle Bağdad’a geldi. Bağdad’da iki ay kaldı. Bu sırada Emîr-el-mü’minîn Muktefî biemrillah ve Sultan Muhammed Şah arasında harp vardı, insanlar büyük bir sıkıntı içindeydiler. 552 (m. 1157) senesinin Safer ayında Bağdad’dan hacca doğru yola çıktı. Bistam’ı geçip Kümis’e ulaştıklarında, Bâtınî bozuk fırkasından olan bir grup eşkıya yolu kestiler. Âlimlerden ve hacca giden diğer kafileden, yetmişden fazla insan öldürdüler, öldürülenler arasında Ahmed bin Ömer (r.a.) de vardı. İkisi boynunda biri başında olmak üzere, üç yerinden yara almıştı. Bistamlılar, Ahmed bin Ömer’i (r.a.) Bistam’a nakletmek istediler. Güneşin te’siri ve sıcağın fazlalığından götüremediler, oraya defnettiler.

 

  1. Mu’cem-ül-müellilîn cild-2, sh. 32
  2. Tabakât-üs-seniyye cild-1, sh. 481
  3. Cevâhir-ül-mudiyye cild-1, sh. 86
  4. Fevâid-ül-behiyye sh. 29
  5. Keşf-üz-zünûn cild-2, sh. 1922
  6. İzâh-ül-meknûn cild-2, sh. 616