İN­SA­NIN ÖM­RÜ - kainatingunesi.com

Emr olup çıkar dünyaya,
Hemen başlar vâveylâya.
Bir yaşına girse çocuk,
Benzer ondördünde aya.

İki yaşında söz anlar,
Üç yaşında hem söyler.
İsmin çağırsalar dinler
Dört yaşında güler oynar.

Beş yaşında oynar gezer
Altıda aklını düzer,
Yedide anlar her şeyi
Sekizinde okur yazar.

Dokuzunda aklı artar,
On yaşında atar tutar,
Onbirinde mahcûp olur,
Oniki yaşta caga satar.

Onüç yaşında seçilir,
Ondörtde gül gibi açılır,
Onbeşinde artar nâzı,
Onaltıda pek şen olur.

Onyedide uğrar derde,
Onsekizde gider perde,
Ondokuzda yiğit olur,
Yirmiyle yirmi birde.

Otuzunda âdil olur,
Kırk yaşında kâmil olur,
Ellisinde döner devri,
Altmışında âmil olur.

Yetmişinde gelir pirlik,
Sekseninde gider dirlik,
Doksan yaşına varınca,
İnsanda kalır mı erlik?

Girse insan yüz yaşına,
Belâlar gelir başına.
Mü’min olan şükür eder,
Cenâb-ı Hakkın işine.